todas las obras

13 trabajos en el catálogo Donemus

obras populares

Dix mélodies : 1947/48 / version pour voix moyenne et orchestre instrumentées par Willem Strietman, 1982/83, Henriëtte Bosmans

Género: Música vocal
Subgénero: Voice and orchestra
Instrumentos: medium fl(pic) fl(fl-a) fl ob(ob-am) ob eh cl cl(sax-a) cl-b 2fg cfg 4h 3trp 3trb tb timp 5perc cel(pf) hp str

Sonate concertante : voor fluit en kamerorkest, 1989, orkestratie van de Sonate voor fluit en piano (1940) / door Willem Strietman, van Leo Smit

Género: Orquesta
Subgénero: Flute and orchestra
Instrumentos: 2222 2100 cel hp str(8.6.5.4.2.) fl-solo

O bonne douce France : concerto [pour] harmonica [et] orchestre de chambre, 1975 / Willem Strietman

Género: Orquesta
Subgénero: Harmonica and Orchestra
Instrumentos: 1111 sax 1110 perc hp g pf(cel) str mouthorg-solo

última edición

Musiquettes III : voor akkordeon en strijkorkest, 1984 / Willem Strietman

Género: Orquesta
Subgénero: Accordion and string orchestra
Instrumentos: str acc-solo

 

compositor

Strietman, Willem

Nacionalidad: Netherlands
Fecha de nacimiento: 1918-01-01
Fecha de muerte: 2001-01-01

1918 - 2001

Willem Strietman werd geboren op 1 januari 1918 in Amsterdam. Hij overleed op1 februari 2001 te Amstelveen.

Opleiding
In 1937 won hij als autodidact een prijs bij de VARA-competitie Amateurs zetten hun beste beentje voor met Een suite voor orkest. Door dit succes kreeg hij een toelage om verder te studeren: piano, theorie en muziekgeschiedenis. Hij studeerde later muziekgeschiedenis en hoofdvak theorie aan het Amsterdams Conservatorium bij K. Bernet Kempers en Ernest W. Mulder, en sloot deze studies af in 1945.

Activiteiten
Van 1945 tot 1952 was hij leraar muziektheoretische vakken aan de muziekschool van het Amsterdams Conservatorium. Van 1952 tot 1983 werkte hij als muziekmedewerker bij de AVRO en stelde o.m. programmaseries samen over Fauré, Dufay en Guillaume de Machaut. Tevens was hij als docent verbonden aan de LOI.

Composities
Behalve in Nederland werden zijn composities o.m. uitgevoerd in Brussel, Lugano en München. Tot zijn belangrijkste werken horen, naast vele orkestwerken, de liederencycli met orkest L'amour fardé en Canti di Castelvecchio (beiden uit 1951). De omroeporkesten voerden vele van zijn werken uit. Hij maakte instrumentaties van liederen en kamermuziekwerken van componisten als Lili Boulanger, Henriëtte Bosmans, Francis Poulenc en Manuel de Falla. In 1990 schreef hij de Suite Concertante voor viool en orkest, een orkestratie van de Sonate voor viool en piano in b kl.t. van Ottorino Respighi.

Publicaties
Willem Strietman schreef een leerboek voor muziek- en algemene cultuurhistorie en een leerboek voor muziektheorie.

Prijzen
Voor Sombre del ensueño, voor solisten, koor en orkest (1956) ontving Strietman de Visser Neerlandiaprijs en voor Divertissement d'anches , voor hobo, klarinet en fagot (1970) de Johan Wagenaarprijs.

Compact discs
Trio di fiati, Mercator sapiens, Copla Willem Strietman 80 jaar (AVRO 01011918)
Endymion, Midi ensoleillé, Musiquettes II (QDisc 97009)
An indoor overture (QDisc 97062)