compositor

Blonk, Jaap

Nacionalidad: Netherlands
Fecha de nacimiento: 1953-01-01
Sitio web: Officiële website

1983

Met trompettist Angelo Verploegen start Blonk de groep Splinks, waarmee ze moderne jazz spelen. Blonk speelt er saxofoons in, maar begint ook steeds meer zijn stem te gebruiken. In de loop van het bestaan van de groep (die in 1999 definitief ophoudt) wordt de stem Blonks hoofdinstrument.

1985

Met de Alkmaarse muzikanten Dick Troost en Jan Runhardt begint Blonk het trio Smaakstaal. Het uitgangspunt is de poëzie van Lucebert, die door het drietal van grillige muziek wordt voorzien.

1986

Zijn eerste faam verdient Blonk met zijn uitvoering van het lange klankgedicht Ursonate van de Duitse dada-kunstenaar Kurt Schwitters (1887 - 1948). Hij voert het in kleine theaters uit, en maakt een opname voor het BVHaast-label. Met het trio Baba-Oemf (met saxofonist Bart van der Putten en bassist Pieter Meurs) stort hij zich ook op dada-poëzie, van onder meer Hugo Ball. Hij treedt solo op in het voorprogramma van de punkband The Stranglers, waar zijn performance tot groot oproer leidt. De bewaking moet het publiek van hem afhouden, en hij wordt bekogeld met bekers bier.

1987

Als voortzetting van Smaakstaal vormt Blonk met synthesizerspeler Rob Daenen en slagwerker Theo Bodewes de groep Braaxtaal, die in het grensgebied tussen geÏmproviseerde muziek en avant-garde rock opereert .Eerst op basis van werk van Lucebert; in de loop der tijd wordt het tekstmateriaal breder, en gaat Blonk veel teksten zelf schrijven, of gebruikt zijn stem puur instrumentaal. Tot de groep in 2005 er definitief mee ophoudt, staan er drie CD's in de discografie. Pianist Michiel Scheen vraagt Blonk voor zijn groep Filiaal, waarin verder klarinettist Ab Baars, bassist Jan Nijdam en slagwerker Michael Vatcher te horen zijn.

1991

Als pianist Michiel Scheen van de NOS Radio een compositieopdracht krijgt, die tijdens de Groningse Jazzmarathon zijn uitvoering vindt, is Jaap Blonk naast cellist Tristan Honsinger en slagwerker Paul Koek een van de uitvoerenden.

1993

Bij uitgeverij Perdu publiceert Jaap Blonk de bundel Liederen uit de Hemel (tevens voorzien van een CD). Bij het Amsterdamse Staalplaat-label verschijnt zij eerste solo-CD, Flux de Bouche.

1995

Blonk en Van der Putten starten een nieuw trio, waarbij bassist Jan Nijdam de derde man is. In 1996 neemt het drietal een CD op voor Blonks eigen label Kontrans.

1997

Zijn vriend Angelo Verploegen vraagt Blonk om mee te werken aan de plaat Cooee van het sextet The Houdini's.

1999

Een compendium van Blonks composities uit de jaren 1979 tot 1998 verschijnt op de dubbel-CD Consensus, met Splinks in een 13-koppige bezetting.
De Duitse componiste Carola Bauckholt benadert Blonk voor een samenwerking, die tot klinkend resultaat leidt in twee stukken voor ensemble (o.a. uitgevoerd door De Ereprijs) en een werk voor stem en symfonieorkest (2002).

2000

Het Vogelkwartet van bassist/componist Tjitze Vogel voert in 2000/2001 het project Come To Catch Your Voice uit, rond de poëzie van de Welshe dichter Dylan Thomas (1914 - 1953). Jaap Blonk is de aangewezen man om de poëzie te vertolken. Begin 2001 leggen ze het resultaat op CD vast. Jaap Blonk begint in zijn solo-optredens met elektronica te werken, vooral op basis van samples van zijn eigen stem. Daarnaast bedenkt hij het Onderlands, een fictieve taal, die Nederlands aandoet, maar zich niet laat duiden. Impropunkband The Ex vraagt Blonk als gast voor hun project Een Rondje Holland, dat in 2001 op CD verschijnt.

2001

Met de Noorse stemkunstenares Maja Ratkje begint hij een duo, Majaap, dat regelmatig concerten geeft, en een tweetal CD's produceert: Improvisors (2004) en Post-Human Identities (2005). Aanvankelijk werken ze puur akoestisch, maar gaandeweg gaat de elektronica een rol spelen in hun muziek. Met de Duitse musici Carl Ludwig Hübsch en Claus van Bebber gaat Blonk als trio optreden.

2002

Jaap Blonk, Bart van der Putten en gitarist Paul Pallesen vormen het trio Îles Flottantes, dat met vormgever Melle Hammer een multi-media-voorstelling brengt. In 2003 nemen ze de dubbel-CD 'Off Shore' op, waarbij Blonks electronica als ritmesectie fungeert. Met het Trio BraamDeJoodeVatcher werkt Blonk aan het project Colors, op basis van teksten van de Amerikaan Ken Nordine.

2003

Onder de naam Five Men Singing doet Blonk een tournee door Canada met collega-vocalisten Paul Dutton, Koichi Makigami, Phil Minton en David Moss. Voor het Victo-label wordt de gelijknamige CD opgenomen die in 2004 verschijnt. Met beeldend kunstenaars Golan Levin en Zach Lieberman, en stemperformer Joan la Barbara creëert hij de Messa Di Voce, een audiovisuele performance en installatie. Ook is Jaap Blonk te gast op het festival Poetry International in Rotterdam.

2006 - 2011

Blonk neemt een jaar pauze, een sabbatical zonder optrredens. Hij leert zichzelf programmeren op de computer, om minder afhankelijk te zijn van standaard-software en zodoende dichter bij de kern te komen wat het componeren betreft. Hij maakt algoritmische composities en visuele animaties, de laatste ook interactief met geluid. Blonk bestudeert intensief de 'nieuwe' wiskunde, die dankzij de computer ontstaan is in de 30 jaar sinds hij met zijn studie stopte: chaostheorie, fractals, stochastische variaties, simulaties van biologische processen enzovoorts. Hij ontdekt vele nieuwe mogelijkheden voor muziek- en tekstcompositie. Het duurt tot 2010 voor hij nieuwe plannen maakt om met eigen groepen de podia te betreden.

2012

Tijdens een editie van AMP Snacks, georganiseerd door het Arnhems Muziek Platform, treedt Blonk op samen met experimenteel geluidskunstenaar Machinefabriek. Het optreden bevalt zo goed dat het de studio van STEIM in Amsterdam in gaat voor een improvisatie van drie uur. Een selectie uit de gemaakte opnamen belandt op de cd Deep Fried.